School – I Can see you in the morning when you go to school

Vanaf het prille begin ben ik fan van Supertramp. Prachtig zijn de composities van Roger Hodgson en Rick Davies. Alle songteksten van Supertramp kende ik uit mijn hoofd en nog steeds zing ik de liedjes hardop mee. Soms krijgen songteksten een extra dimensie. Zo kreeg, op het moment dat mijn kinderen de basisschool ontgroeid waren, de tekst van de hit ‘School’ voor mij een grotere betekenis. De tekst van dit lied pakte mij bij mijn schouders en schudde mij wakker. Dit lied gaat over de hoge verwachtingen die de maatschappij en ouders hebben van een jong opgroeiend kind. Als ouder wil je je kind beschermen, dat het zijn best doet, oplet, leert, niet te laat buiten rond hangt, respect toont. Kortom; een kind opvoeden dat aan de mainstream verwachtingen voldoet. Maar is dat wel realistisch, willen we dat wel echt en hoe denkt je kind hierover?

Terugkijkend op mijn rol als opvoeder gaf ik mijn kinderen wel liefde maar niet heel veel ruimte. Gelukkig wisten mijn kinderen wel raad met mijn sturende karakter. Hoe ouder mijn kinderen werden hoe luider ze aangaven dat ze hun eigen route wilde volgen en zelf verantwoordelijk wilde zijn. Had ik aan die wens maar eerder toe durven geven, had ik maar eerder genoeg vertrouwen gehad, had ik ze maar eerder losgelaten…

De tekst van ‘School’ heeft mij destijds een les geleerd over het proces van het loslaten en nog steeds grijpt de tekst van School mij aan. Het lied is prachtig in vier coupletten opgebouwd en volgt als het ware de levensloop van een kind van koter tot adolescent.

Het eerste en het tweede couplet van School gaat over het ‘zien’. Zien dat het kind van alles moet leren en onthouden op school, zich aan ongeschreven wetten houden moet, keurig moet zijn. Je mag na school buitenspelen maar dan toch ook gelden er allerlei regels. Maak het niet te laat! Pas je aan! Zorg dat je aan verwachtingen voldoet! Op het einde van couplet twee ontstaat over de geboden en verboden twijfel bij het kind – And you’re full of doubt…

In het derde couplet is de twijfel van het kind wel duidelijk. In een tweespraak tussen ouder en kind wordt gezongen; luister toch naar de oudere want die zijn wijs en doe wat je gezegd wordt.

In het vierde couplet daalt het stof en is de realiteitszin van de opvoeder weer terug.
Luister nog eens opnieuw naar dit prachtige lied. Ik kan het niet nalaten de letterlijke tekst van het laatste couplet te plaatsen.

Maybe I’m mistaken expecting you to fight
Or maybe I’m just crazy
I don’t know wrong from right
But while I am still living
I’ve just got this to say
It’s always up to you if you want to be that
Want to see that
Want to see that way
You’re coming along!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *