Geluidsoverlast in de stad

Vliegtuig uit Cartagena Colombia

Heb jij ook zo’n last van de laag overvliegende vliegtuigen vroeg een goede vriend aan mij? Hij vertelde dat hij regelmatig een klacht neerlegt bij Schiphol voor de geluidsoverlast die hij ervaart.

Dieren

Al schrijvende denk ik nog eens na over het thema geluidsoverlast. Vroeg in de morgen heb ik wel eens last van de in de stad nestelende meeuwen die, omdat ze met patat gevoerd worden, liever vlak bij mij blijven wonen in plaats van in de duinen. Of het zijn de nijlganzen die op een hoge plek luid gakkend de hele buurt wakker maken. Ja, ja, de prachtige natuur is ook in de stad heel dichtbij.

Natuur in de stad

Over vlakbij en de natuur gesproken. Dichtbij ons huis staat een appartementencomplex. Daar, ik weet nog niet achter welk raampje precies, woont een stelletje dat er genoegen in schept, met het raam open, de hele buurt akoestisch mee te laten genieten van hun zeer luide minnespel. De vrouwelijke partij wordt aangemoedigd met ferme tikken op haar billen en aan het gekreun kunnen we afleiden dat ze dat zeer op prijs stelt. Het hoogtepunt vind niet in gezamenlijkheid plaats wat blijkt uit het ongecontroleerde gehijg van één van de partners. Het hoogtepunt van de vrouw in kwestie kan meermaals plaatsvinden. Om aan te geven dat we, tegen wil en dank, meeluisteren, hebben we vlak na één van de hoogtepunten vanuit de achtertuin geapplaudisseerd. Het maakte allemaal geen indruk omdat ca. 10 minuten na ons applaus opnieuw een jaloersmakend hoogtepunt bereikt werd. Aanvankelijk was de frequentie toch zeker 3x per dag wat deed vermoeden dat dit stel elkaar nog maar net kent en zeker jonger is dan 30 jaar. Helemaal zeker van de leeftijd ben ik niet omdat ik mijzelf als reverentie heb genomen. Inmiddels is het al weer een tijdje rustig waardoor wij ons nu zorgen maken over de relatie van dit stel. We gaan er maar vanuit dat ze met vakantie zijn.

Geluidsoverlast

Geluidsoverlast is zeer subjectief. Overdag rijd wel eens een met spoilers uitgeruste auto in de buurt die, met zijn raampje open, de hele stad laat meegenieten van zijn net nieuw geplaatste 300Watt geluidsdruk producerende BoomBox. Het maakt wat betreft de herrie overigens niet uit of de met petje uitgeruste bestuurder, zijn raampje open of dicht heeft. Hallo Politie, kunnen jullie op dit soort zaken niet handhaven?

Terwijl ik dit schrijf hoor ik voor mijn huis een hondenbezitter onafgebroken roepen; “RRRRRRRREEX….RRRRRRREEXX…..RRRRRRREEXX en herhaal dit nog maar een aantal keer. Zijn hond hoort hem wel, net als alle bewoners in de straat overigens op deze vroege zondagmorgen, maar de hond heeft er duidelijk maling aan. Hoe vaker hij roept en de almaar langer rollende RRR gebruikt hoe minder indruk het op de hond maakt maar des te meer op de bewoners in mijn straat. Zal deze man wel doorhebben dat hij tot overlast is?

Colombia

Of ik hier wel graag woon? Heel erg graag! Er is altijd wel iets in de stad te doen en ik kan mij altijd wel aan iets storen, heerlijk. Als het te erg wordt kan ik altijd naar de politie stappen of, voor zover dat zin heeft, de klaaglijn van Schiphol bellen.
Intussen hoor ik een vliegtuig overvliegen en kijk op mijn app. Het is de KL749 komende uit Cartagena, Colombia. Bij wie zouden die mensen in Cartagena eigenlijk klagen als ze geluidsoverlast ervaren?

School – I Can see you in the morning when you go to school

Supertramp School

Vanaf het prille begin ben ik fan van Supertramp. Prachtig zijn de composities van Roger Hodgson en Rick Davies. Alle songteksten van Supertramp kende ik uit mijn hoofd en nog steeds zing ik de liedjes hardop mee. Soms krijgen songteksten een extra dimensie. Zo kreeg, op het moment dat mijn kinderen de basisschool ontgroeid waren, de tekst van de hit ‘School’ voor mij een grotere betekenis. De tekst van dit lied pakte mij bij mijn schouders en schudde mij wakker. Dit lied gaat over de hoge verwachtingen die de maatschappij en ouders hebben van een jong opgroeiend kind. Als ouder wil je je kind beschermen, dat het zijn best doet, oplet, leert, niet te laat buiten rond hangt, respect toont. Kortom; een kind opvoeden dat aan de mainstream verwachtingen voldoet. Maar is dat wel realistisch, willen we dat wel echt en hoe denkt je kind hierover?

Terugkijkend op mijn rol als opvoeder gaf ik mijn kinderen wel liefde maar niet heel veel ruimte. Gelukkig wisten mijn kinderen wel raad met mijn sturende karakter. Hoe ouder mijn kinderen werden hoe luider ze aangaven dat ze hun eigen route wilde volgen en zelf verantwoordelijk wilde zijn. Had ik aan die wens maar eerder toe durven geven, had ik maar eerder genoeg vertrouwen gehad, had ik ze maar eerder losgelaten…

De tekst van ‘School’ heeft mij destijds een les geleerd over het proces van het loslaten en nog steeds grijpt de tekst van School mij aan. Het lied is prachtig in vier coupletten opgebouwd en volgt als het ware de levensloop van een kind van koter tot adolescent.

Het eerste en het tweede couplet van School gaat over het ‘zien’. Zien dat het kind van alles moet leren en onthouden op school, zich aan ongeschreven wetten houden moet, keurig moet zijn. Je mag na school buitenspelen maar dan toch ook gelden er allerlei regels. Maak het niet te laat! Pas je aan! Zorg dat je aan verwachtingen voldoet! Op het einde van couplet twee ontstaat over de geboden en verboden twijfel bij het kind – And you’re full of doubt…

In het derde couplet is de twijfel van het kind wel duidelijk. In een tweespraak tussen ouder en kind wordt gezongen; luister toch naar de oudere want die zijn wijs en doe wat je gezegd wordt.

In het vierde couplet daalt het stof en is de realiteitszin van de opvoeder weer terug.
Luister nog eens opnieuw naar dit prachtige lied. Ik kan het niet nalaten de letterlijke tekst van het laatste couplet te plaatsen.

Maybe I’m mistaken expecting you to fight
Or maybe I’m just crazy
I don’t know wrong from right
But while I am still living
I’ve just got this to say
It’s always up to you if you want to be that
Want to see that
Want to see that way
You’re coming along!